قبل از مصرف فرآورده موارد زیر را به اطلاع پزشک یا داروساز برسانید:
1- وجود هر گونه حساسیت
2- بارداری یا شیردهی
3- استفاده از سایر داروها
4- ابتلا به بیماری های دیگر

موارد منع مصرف:
1- حساسیت به هر یک از مواد متشکله این فرآورده
2- مقادیر زیاد آهن خون (هموکروماتوز ، همولیز مزمن)
3- در اختلالات مصرف آهن (مانند کم خونی سیدروبلاستیک، کم خونی ناشی از مسمومیت با سرب، تالاسمی)
4- در کم خونی مگالوبلاستیک ناشی از کمبود ویتامین B12 (به عنوان مثال به علت فقدان فاکتور ذاتی)
5- مصرف در کودکان کمتر از 6 سال

مصرف در بارداری و شیردهی:
مصرف این فرآورده طی دوران بارداری و شیردهی جهت درمان کمبودهای آهن و اسید فولیک مطابق با دستور پزشک انجام گیرد.

موارد احتیاط:
1- این فرآورده با دوز بالا می باشد و با توجه به اینکه 33.33% بالاتر از حداکثر مقدار مصرف مجاز روزانه است باید حتما با مشورت پزشک یا داروساز مصرف شود.
2- در هنگام رانندگی و کار با وسایلی که نیاز به هوشیاری کامل دارد، مراقبت خاصی مورد نیاز نمی باشد.
3- آزمایش تشخیص بنزیدین در هنگام مصرف آهن می تواند مثبت گردد.
4- به دلیل امکان تغییر تیره رنگ مدفوع، آزمایش وجود خون مخفی در مدفوع ممکن است مثبت شود.

تداخل های دارویی:
قبل از مصرف این فرآورده چنانچه از داروهای زیر استفاده می نمایید پزشک خود را مطلع سازید:
داروهای ضد درد یا ضد روماتیسم (مانند سالیسیلات ها و فنیل بوتازون) - مصرف توأم این داروها با این فرآورده می تواند باعث وخامت تحریکات مخاط گوارشی گردد.
داروهای ضد تشنج - مصرف مقادیر بالای این فرآورده می تواند باعث افزایش حملات تشنجی در بیماران تحت درمان با داروهای ضد تشنج گردد.
تتراسکلین ها، داروهای بین فسفونات - جذب آهن، تتراسیکلین ها و داروهای بین فسفونات مهار می گردد.
کلسترامین، داروهای حاوی کلسیم منیزیم و آلومینیم (مانند آنتی اسیدها، نمک های جانشین کلسیم و منیزیم) - جذب آهن مهار می گردد.
پنی سیلامین، ترکیبات خوراکی طلا، ال-متیل دوپا، لوودوپا و ال-تیروکسین - جذب این داروها اگر همزمان با آهن مصرف شوند مختل می گردد.
آنتی بیوتیک های فلوروکینولونی مانند سیپروفلوکساسین، لووفلوکساسین، نورفلوکساسین و افلوکساسین - جذب این داروها در مصرف همزمان با آهن به طور قابل توجهی کاهش می یابد.
داروهای سیتوتوکسیک، سولفونامیدها، داروهای ضد صرع و باربیتورات ها - این داروها جذب اسید فولیک را مختل می نمایند.
به طور کلی فاصله زمانی مصرف این فرآورده با سایر داروهای فوق باید حداقل 2 ساعت باشد.

عوارض جانبی:
این فرآورده به موازات اثرات مطلوب درمانی ممکن است باعث بروز برخی عوارض ناخواسته نیز شود، اگرچه همه این عوارض در یک فرد دیده نمی شود. در صورت بروز عوارض زیر سریعا با پزشک یا داروساز مشورت نمایید:
1- مشکلات گوارشی مانند اسهال، یبوست، سوزش سردل، یا استفراغ ممکن است حادث گردد. کثرت وقوع با مقدار مصرف افزایش می یابد.
2- اختلالات سیستم عصبی مرکزی با مصرف مقادیر بالای این فرآورده به ندرت دیده می شود.
3- واکنش های حساسیتی (مانند حساسیت پوستی) در موارد نادر ممکن است ظاهر شود.
4- تغییر تیره رنگ مدفوع ممکن است در طی درمان ایجاد شود که ناشی از مصرف آهن بوده و بی خطر است.
5- تغییر رنگ برگشت پذیر دندان ها به ندرت مشاهده شده است.
توجه: در صورت مصرف اتفاقی بیش از مقدار توصیه شده توسط پزشک و مشاهده علایمی مشابه با عوارض جانبی ولی با شدت بیشتر، بیمار باید سریعا به پزشک و یا مراکز درمانی منتقل شود.

مصرف این فراورده در بیماران مبتلا به زخم های روده ای، افراد سالخورده با علائم کمبود آهن، کم خونی با منشا نامشخص، هموراژی (خونریزی) و کم خونی ناشی از بیماری های شدید کلیوی باید تحت نظر پزشک انجام گیرد.